Een dag vol 'hoog(s)tepunten'
Zondag 30 augustus 2026 stond weer in het teken van de Harm Baas Tocht. Eigenlijk begon die tocht voor de organisatie en de vele vrijwilligers al weken eerder. Routes uitzetten, opdrachten bedenken, materiaal verzamelen, opbouwen, het terrein aankleden en nog veel meer.
Gelukkig heerst er op een camping altijd een ontspannen sfeer, was het weer ons goed gezind en ontbrak het niet aan gezelligheid. Zonder vrijwilligers en sponsoring geen Harm Baas Tocht. Zo simpel is het. Wijwillen eenieder hartelijk bedanken die dit evenement mogelijk heeft gemaakt!StartDan nu over de tocht zelf:
Start
Bij de start zorgde ‘’Blaoskapel De Zenderstriekers’’ voor een warm muzikaal welkom. Sommige fietsers kregen er zoveel energie van dat ze bijna vergaten op te stappen. Anderen dachten even dat ze zich hadden aangemeld voor een wandelvierdaagse met dweilorkest.
Maar uiteindelijk vertrok iedereen keurig, in verschillende startvakken, voor de 35, 55, 75 of 100 kilometer mountainbike-route. Voor de gravelaars lag er een prachtige route van 75 kilometer klaar.
Ontbrekende luchtsteun
Het eerste hoogtepunt bleek een klein dieptepunt. Of eigenlijk een hoogtepunt dat niet doorging, zo kun je het ook noemen. Het plan was namelijk om met de fiets dóór een luchtballon heen te rijden. Speciaal aangeschaft als eyecatcher. Helaas besloot de wind dat zij ook graag inspraak had in het programma. De ballon bleef aan de grond.
Bij de opdracht stonden Freddy Wiegman en Erwin Mensink. Toen ik bij hen aankwam stonden ze zichtbaar aangeslagen voor zich uit te kijken. Gelukkig ging het na tien minuten mentale nazorg en een verkoelend biertje alweer een stuk beter met beide heren.Geen nood.
Kleintje Truckstar
Een slalom over diepladers en trailers v erderop op het parcours zorgde ervoor dat de deelnemers alsnog op spectaculaire wijze de lucht in gingen. En uiteraard bleven er nog genoeg andere hoogtepunten over. Letterlijk zelfs.
Orgasme
In Diever bij de RSG Stad & Esch lag het officiële pauze punt waar werd bijgepraat, gelachen, gegeten en gedronken. Sommige deelnemers waren zelfs zo gezellig aan het kletsen dat we ons afvroegen of ze nog wel van plan waren verder te fietsen. Voordat de deelnemers van hun pauze konden genieten moesten ze door de school een route afleggen en ze kwamen op het schoolplein weer uit.
Hier stonden twee schaars geklede vrouwelijke conciërges en hun boodschap was helder: fietsen op het schoolplein was absoluut verboden. De combinatie van de boodschap en de boodschappers zorgde ervoor dat deze instructie uitzonderlijk goed werd onthouden.
Er kwam zelfs een zweepje aan te pas. Niemand had zin om de resterende kilometers met blauwe billetjes af te leggen, dus de regels werden opvallend goed nageleefd. Een aantal mannelijke deelnemers vonden de zweepslagen wel lekker en besloten om nog een rondje door de school te fietsen. Uiteindelijk kwamen ook zij op een hoogtepunt en vervolgden ze hun weg.
Naar het Dak van Drenthe
Voor de echte bikkels op de 100 kilometer-route lag het hoogste punt van Drenthe te wachten: de VAM-berg. Sommigen stormden omhoog alsof ze nog kans maakten op een profcontract. Maar goed, ook Pogacar kan een duikvlucht maken en dan ben je zo weer beneden. Anderen besloten de klim iets rustiger te benaderen om optimaal van het uitzicht te genieten.
Alle schaapjes op het droge
Even verder op het parcours volgde er nog een passage door een wolvenraster. Een plek waar normaalgesproken vooral schapen zich druk maken over wat er aan de andere kant van het hek zit. De fietsers passeerden het raster zonder problemen en gelukkig zonder oogcontact met een wolf. Bij Bosbad Vledder werd vervolgens Ter Land, Ter Zee en in de Lucht compleet gemaakt. Er werd gefietst, gebalanceerd en gevallen. Alles zat erop en eraan.
Borreltje boven
Toen iedereen dacht dat de verrassingen wel achter de rug waren, wachtte er bij camping de Moesberg opnieuw een hoogtepunt. Om er te komen moest eerst een hellingbaan worden bedwongen. Een serieuze klim na al die kilometers. Bovenaan bleek echter niet alleen de top te liggen, maar ook een welverdiend borreltje. Deze werden uitgereikt door uit de kluiten getrokken landloopsters die al een behoorlijke borrel op hadden.
Van alcoholisme was overigens geen sprake. Het waren meer gelegenheidsdrinkers. Als de gelegenheid zich voordeed, dronken ze. En toevallig deed die gelegenheid zich deze middag meerdere keren voor. Opmerkelijk genoeg werd vanaf dat moment door de deelnemers aanzienlijk positiever over klimmen gesproken.
Afterparty
Tegen 15.00 uur waren de meesten wel binnen voor een geweldig feest. Het was tijd voor de derde helft. Met een optreden van zanger Robert Pater werd de dag feestelijk afgesloten. De stemming zat er goed in en er bleek een opvallend groot aantal topsporters aanwezig te zijn. Niet zo zeer in het fietsen, maar vooral in het tillen van glazen. Ook dat vereist tenslotte techniek, doorzettingsvermogen en een goede conditie.
Terugkijkend was de Harm Baas Tocht 2026 een aaneenschakeling van hoogtepunten. Maar het grootste hoogtepunt waren de deelnemers en vrijwilligers zelf. Een leuk weetje: de aarde heeft een omtrek van 40.075 kilometer. Met ruim 900 deelnemers die gemiddeld zo’n 55 kilometer fietsten, fietsen we dus ruim de wereld rond. Niks een lokale tocht, maar een tocht van wereldformaat!
Harm Baas
Samen zorgden wij voor een dag vol plezier, sportiviteit, humor en mooie verhalen. Precies zoals Harm Baas het graag had gezien. En volgend jaar? Dan gaan we gewoon opnieuw op zoek naar hoogtepunten. Liefst met iets minder tegenwind. Want die luchtballon staat nog steeds op de bucketlist.
Tot dan!
Jeffrey Oosterhof
Reactie plaatsen
Reacties